Browse Month by maj 2022
Ochrona Środowiska

Składanie deklaracji do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (CEEB)

Składanie deklaracji do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (CEEB)

Do 30 czerwca 2022 r. każdy właściciel lub zarządca budynków wybudowanych przed 1 lipca 2021 roku, musi złożyć deklarację dotycząca źródeł ciepła i źródeł spalania paliw do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków.

Ponadto dla nowego źródła ciepła, które zostało uruchomione po 1 lipca 2021 r., deklarację należy złożyć w terminie 14 dni od dnia jego uruchomienia. Kara za niedotrzymanie terminu złożenia deklaracji to kwota od 500 zł do 5000 zł.

„Wciąż więc ok. 90 proc. właścicieli budynków nie wypełniło … obowiązku” – zwrócono uwagę w komunikacie na stronie internetowej Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego.

PRZYPOMINAMY! Zgłoszenie deklaracji do CEEB jest niezależne od tego, czy nieruchomość jest mieszkalna czy niemieszkalna.

CEEB to spis źródeł ogrzewania budynków, ale nie tylko. Należy również zadeklarować sposób pozyskiwania ciepłej wody użytkowej. W ewidencji znajdą się informacje dotyczące przede wszystkim nieruchomości zamieszkanych, ale pod uwagę zostały wzięte również lokale usługowe, budynki publiczne i inne nieruchomości np. pełniące funkcje produkcyjną.

W CEEB zbierane są dane pochodzące z deklaracji właścicieli lub zarządców nieruchomości, ale nie tylko w ten sposób powstaje rejestr. Do CEEB wpisywane będą również informacje z innych rejestrów, a także kontroli i interwencji. Zmiany w ustawie[1] mówią m.in. o kontrolach kominiarskich, kontrolach przedsiębiorców prowadzonych przez inspekcję ochrony środowiska, kontrolach dotyczących gospodarowania odpadami czy ściekami, także zleconych przez BGK po otrzymaniu dofinansowania do termomodernizacji czy remontu, a nawet wskazanych przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta w zakresie przyznanych świadczeń z pomocy społecznej lub innych form wsparcia finansowego ze środków publicznych.

W nowelizacji ustawy[1] określono źródła ciepła, które będą podlegać obowiązkowi zgłoszenia do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków. W ramach tych urządzeń i instalacji wskazano m.in.: sieć ciepłowniczą, kocioł grzewczy na paliwa stałe, piec kaflowy lub wolnostojący opalany paliwem stałym (węgiel, pellet, drewno), kominek na paliwo stałe, kocioł olejowy, gazowy podgrzewacz przepływowy lub/i pojemnościowy, kominek gazowy, grzejnik gazowy, trzony kuchenne, piecokuchnię, kuchnię węglową, pompę ciepła, instalacje ogrzewania elektrycznego oraz kolektory słoneczne.

Fotowoltaika i wiatraki. Urządzeń, których nie ma wskazanych w deklaracji do CEEB nie zgłaszamy do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków. W deklaracji do CEEB nie ma paneli fotowoltaicznych. Dlatego nie zgłasza się ich do CEEB. Tak samo nie zgłasza się do CEEB wiatraków.

WAŻNE! Do CEEB zgłaszane są źródła ciepła i spalania paliw o nominalnej mocy do 1 MW.

Przedstawiciele Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego informowali, że w przypadku bloków, budynków wielolokalowych deklaracji nie będą musieli indywidualnie składać poszczególni właściciele mieszkań. Treść komunikatu jest następująca: „Może to zrobić zarządca budynku za wszystkich mieszkańców, gdy budynek jest ogrzewany np. za pośrednictwem miejskiej sieci ciepłowniczej. Jeśli jednak w budynku są lokale, które mają indywidualne źródło ciepła np. kominki, to właściciele takich mieszkań muszą to zgłosić do zarządcy bądź indywidualnie złożyć deklarację”.

Ale… jak to sprawdzić? Niestety aplikacja ZONE tego nie umożliwia. Nie wystarczy zalogować się do systemu, dodać budynek i sprawdzić czy ma złożoną deklarację. Dla własnego bezpieczeństwa warto uzyskać od właściciela lub zarządcy nieruchomości kopię deklaracji wraz z dowodem wysłania (jeżeli deklaracja składana była w formie papierowej) lub oświadczenie, że taką deklarację złożył.

Przykład – POBIERZ

Deklaracje do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków można składać na dwa sposoby:

  1. przez Internet, w formie elektronicznej na stronie www.ceeb.gov.pl, za pomocą profilu zaufanego, podpisu kwalifikowanego lub e-dowodu. Jest to zdecydowanie najszybszy i najwygodniejszy sposób, który gwarantuje, że deklaracja znajdzie się natychmiast w systemie.
  2. w formie papierowej – wypełniony dokument można wysłać listem albo złożyć osobiście we właściwym Urzędzie Gminy/Miasta (zgodnie z lokalizacją budynku). Tak złożona deklaracja zostanie wprowadzona do systemu przez pracownika urzędu gminy.

Deklaracja dotycząca źródeł ciepła i źródeł spalania paliw:

Formularz A – budynki i lokale mieszkalne – POBIERZ

Formularz B – budynki i lokale niemieszkalne – POBIERZ

Pełną instrukcję przygotowania odpowiednich formularzy znajdziecie Państwo tu.

UWAGA! Postępowanie w przypadku gdy właściciel budynku jednocześnie w nim mieszka i prowadzi działalność gospodarczą (sklepy, usługi), posiada przy tym jedno źródło ciepła.

W przypadku budynków, pełniących funkcję bytową (mieszkaniową), właściciel budynku powinien wypełnić co do zasady deklarację A. Fakt dodatkowego prowadzenia działalności gospodarczej, nie zmienia charakteru tego budynku – stanowi miejsce realizacji podstawowych potrzeb życiowych w postaci jego zamieszkiwania. Istotnym pozostaje przy tym fakt posiadania wspólnych źródeł ogrzewania dla całego budynku, ogrzewających część mieszkalną, jak i np. lokale usługowe. Sytuacja ta może zmienić się, gdy w budynku są indywidualne źródła ogrzewania i np. lokal usługowy będzie posiadał dodatkowe, indywidualne źródło ogrzewania służące na potrzeby wyłącznie tego lokalu. Wówczas, zgodnie z rubryką C01 z Deklaracji A, należy wypełnić dodatkowo deklarację B dla tego konkretnego lokalu, wskazując to dodatkowe źródło, które nie zostało uwzględnione w Deklaracji A.

Rubryka C 01:

Czy w budynku znajduje się lokal lub lokale niemieszkalne ogrzewane źródłem ciepła nieuwzględnionym w niniejszej deklaracji?

(01) ☐ Tak → należy dołączyć Formularz B                        

(02) ☐   Nie

Odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania znajdziecie Państwo na stronie GUNB w dziale FAQ.


[1] ustawa o zmianie ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2127)

ADR, Doradca ADR, Towary niebezpieczne

Nadawcy transportu towarów niebezpiecznych muszą wyznaczyć doradcę ADR.

dav

Od 31 grudnia 2022 więcej przedsiębiorstw będzie musiało wyznaczyć doradcę ds. bezpieczeństwa (doradcę ADR).

Nie każdy wie, kiedy należy wyznaczyć doradcę ds. bezpieczeństwa DGSA (doradcę ADR). Osobiście odnoszę wrażenie, że niektórzy przedsiębiorcy świadomie ignorują obowiązek wyznaczenia doradcy, jednak to nie uchroni ich przed dotkliwymi karami finansowymi. O doradcy ADR pisałam już kilka lat temu tutaj i tutaj.

Rok 2022 wprowadza jednak kilka zmian, a mianowicie:
przedsiębiorstwa, które uczestniczą w przewozie towarów niebezpiecznych wyłącznie jako nadawcy, i które nie miały obowiązku wyznaczenia doradcy do spraw bezpieczeństwa na podstawie przepisów obowiązujących do 31 grudnia 2018 r., powinny wyznaczyć doradcę do spraw bezpieczeństwa nie później niż 31 grudnia 2022 r.

Co to oznacza? Dotychczas obowiązkowo wyznaczyć doradcę ADR musieli: przewoźnik przewożący towary niebezpieczne, pakujący towary niebezpieczne, załadowca, napełniający cysterny oraz rozładowujący. Nadawca towarów niebezpiecznych nie miał dotychczas obowiązku wyznaczania Doradcy ADR ponieważ nie zajmował się czynnościami związanymi z pakowaniem, załadunkiem, rozładunkiem, zlecając je podmiotom zewnętrznym. Teraz się to zmienia. Nadawca w wielu przypadkach od 1 stycznia 2023 r. musi wyznaczyć Doradcę ADR, jeżeli:

  • Występuje, jako nadawca w dokumencie przewozowym towarów niebezpiecznych,
  • Występuje, jako nadawca w Karcie Przekazania Odpadu (niebezpiecznego z gwiazdką*),
  • Prowadzi dystrybucję towarów niebezpiecznych, a całą logistyką zajmuje się firma zewnętrzna.

Jakie obowiązki ma Doradca ADR?

Doradca ADR ma przede wszystkim za zadanie doradzać w zakresie towarów niebezpiecznych, przeprowadzać szkolenia np. stanowiskowe oraz w razie potrzeby wprowadzić plan ochrony towarów niebezpiecznych wysokiego ryzyka, czy sporządzić sprawozdanie powypadkowe. Dodatkowo, pomijając obowiązki Doradcy ADR, należy pamiętać, że jego wyznaczenie jest obowiązkowe z punktu widzenia prawa, a brak Doradcy ADR wiąże się z dotkliwymi karami finansowymi.

Firmy produkcyjne będą obowiązkowo musiały wyznaczyć doradcę ADR?

Zgodnie z art 24 ustawy o odpadach „Transport odpadów niebezpiecznych stanowiących towary niebezpieczne w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 756 oraz z 2022 r. poz. 209) odbywa się z zachowaniem przepisów o transporcie towarów niebezpiecznych.”

Oznacza to, że jeżeli podczas produkcji wytwarzane są odpady niebezpieczne, to należy je właściwie:

  • zaklasyfikować – przypisać lub nie właściwy numer UN,
  • zapakować – umieścić w odpowiednim opakowaniu dobranym zgodnie z instrukcją pakowania,
  • oznakować – zgodnie z przepisami ADR,
  • przeprowadzić szkolenie stanowiskowe dla pracowników,
  • i inne.

Powyższe czynności muszą być wykonywane przy wsparciu doświadczonego Doradcy ADR. Ponad to w przypadku odpadów niebezpiecznych warto korzystać z Doradcy ADR, który ma również wiedze w zakresie ustawy o odpadach oraz aktów prawnych związanych z ochroną środowiska. I oczywiście, jak już wspomnianie było powyżej, wyznaczenie Doradcy ADR jest obowiązkowe.

Jak jest definicja nadawcy towarów niebezpiecznych?


Zgodnie z definicją zawartą w przepisach ADR – „Nadawca oznacza przedsiębiorstwo, które wysyła towary niebezpieczne, zarówno we własnym imieniu, jak też w imieniu osoby trzeciej. Jeżeli operacja transportowa odbywa się na podstawie umowy przewozu, to za nadawcę uważa się to przedsiębiorstwo, które jest nadawcą zgodnie z umową przewozu.”

Czy to oznacza, że spedycja również powinna wyznaczyć doradcę ds. bezpieczeństwa?

Tak, spedycja również powinna wyznaczyć doradcę ADR. Spedycja jest podmiotem występującym w imieniu osoby trzeciej, jednak zazwyczaj nie występuje na dokumencie przewozowym. Można zatem teoretycznie przyjąć interpretacje przepisów, że spedycja Doradcy ADR wyznaczać nie musi. Jednak jest to jedna z interpretacji. Druga mówi o tym, że Doradcę ADR należy wyznaczyć. Jeżeli występuję rozbieżność w interpretacji przepisów to zawsze musimy liczyć się z tym, ze w trakcie kontroli inspektor nałoży na przedsiębiorstwo karę. Jeśli dodamy do tego wiedzę i doświadczenie, jakie oferuje Doradca ADR, co równocześnie przekłada się na jakość świadczonych usług przez spedycję, to wyznaczenie Doradcy ADR staje się oczywistym wyborem.

Jakie są obowiązki nadawcy towarów niebezpiecznych?

Nadawca towarów niebezpiecznych zobowiązany jest dostarczyć do przewozu tylko takie przesyłki, które spełniają wymagania ADR. W zakresie podanym w 1.4.1, powinien w szczególności:
(a) upewnić się, że towary niebezpieczne są sklasyfikowane i dopuszczone do przewozu
zgodnie z ADR;
(b) zaopatrzyć przewoźnika w informacje i dane w formie możliwej do odczytania oraz, jeżeli
to konieczne, w wymagane dokumenty przewozowe oraz dokumenty towarzyszące
(zezwolenia, dopuszczenia, powiadomienia, świadectwa itd.), uwzględniając
w szczególności wymagania podane w dziale 5.4 oraz w tabelach w części 3;
(c) używać wyłącznie opakowań, DPPL oraz cystern (pojazdów-cystern, cystern
odejmowalnych, pojazdów-baterii, MEGC, cystern przenośnych i kontenerów-cystern),
które są dopuszczone i odpowiednie do przewozu danych materiałów oraz posiadają znaki
wymagane przez ADR;
(d) stosować się do wymagań dotyczących sposobów nadania i ograniczeń wysyłkowych;
(e) zapewnić, aby nawet próżne nieoczyszczone i nieodgazowane cysterny (pojazdy-cysterny,
cysterny odejmowalne, pojazdy-baterie, MEGC, cysterny przenośne i kontenery-cysterny),
a także próżne nieoczyszczone pojazdy oraz kontenery do przewozu luzem, były
oznakowane i zaopatrzone w wymagane duże nalepki ostrzegawcze zgodnie z działem 5.3,
a próżne nieoczyszczone cysterny były tak samo zamknięte i szczelne jak w stanie
ładownym.

1.4.2.1.2 Jeżeli nadawca korzysta z usług innych uczestników przewozu (pakującego, załadowcy,
napełniającego, itd.), to powinien podjąć odpowiednie środki dla zapewnienia, aby przesyłka
spełniała wymagania ADR. Jednakże w przypadku wymagań podanych w 1.4.2.1.1 (a), (b), (c) i (e),
nadawca może polegać na informacjach i danych udostępnionych mu przez innych uczestników
przewozu.

Jakie są kary za niewyznaczenie doradcy ADR?

Nie ma oczywiście obowiązku bez konsekwencji. Konsekwencje w transporcie towarów niebezpiecznych są zawsze finansowe. Ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych zawiera całą listę kar finansowych, o których pisałam tutaj Za brak wyznaczenia doradcy ds. bezpieczeństwa kara wynosi 5000 zł, za brak planu ochrony 5000 zł, brak szkolenia 2000 zł, nadanie do przewozu towaru niebezpiecznego źle sklasyfikowanego 6000 zł … itd.

Jak wyznaczyć doradcę ADR?

  • Napisz do nas maila: sz@niebezpiecznalogistyka.pl
  • Zadzwoń i porozmawiaj: 604 511 661
  • Zapytaj o ofertę: biuro@niebezpiecznalogistyka.pl

Sylwia Zielińska
Doradca ADR/RID/IATA-DGR/IMDG-Code